bibliomontecarrasco

Información xeral da Biblioteca

CONTINUAMOS CELEBRANDO A POESÍA E A AUGA

Novamente un poema de Bernardino Graña que nos transmite a idea “dun mar que crece e decrece acollendo a multiplicidade caótica de vida e enerxía” (X.M. Millán Otero)


FEBRE NO MAR

Os carromeiros mestos

buligan entre os peixes

levantan testas torpes

teñen máis mans que as larvas sen quitina

dos duros caranguexos

cunchas de nácar

regos

onde escorrega o verde

marusías continuas

cheirosas a cabalo e zocos vellos

felechos

barbas raras

descontrolando os censos

todo o que vén á beira e queda en praia

en celestial moi fina branca area

todo o que vai medrando no segredo

dos laños

pozas

rías

nos abismos

polo verde.

E ás veces vén en bancos rebrincando ledo

en gárgolas que choutan van deica o aire en superficie

en estalidos brancos

choutando rebrincando

en mil camiños

van e veñen

fan cervexa

na noite son rumor e son estrelas

milleiros de estreliñas noctilucas

un día submarino

noite acesa

vibátil seme fresco

nubes no mar

por dentro

que tamén teñen tronos e centellas

Bernardino Graña, Profecía do mar

Advertisements

Single Post Navigation

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: